is toegevoegd aan uw favorieten.

Izdubar

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sterk, zich beheerschen.de, klemde zij de tanden op elkaêr, doch opeens had zij, vrouwelijk verschrikt, een gil geslaakt. Onder haar voet had iets gekronkeld, weeker dan de modder nog, dat zich op te werken poogde tegen haren enkel. Zij wilde, en durfde ook uit vrees den moeizaam te tasten weg te verliezen, niet wijken, en tastende metschroomvol schuw gestrekten vinger, reikte zij met haar hand naar haar voet, doch trok met een gil haren arm weêr terug. Haar vinger had een padde aangeraakt, die, zelve vluchtende voor hare beroering, zich snel terug dompelde in het moeras.

Steeds duisterder werd het om haar heen, terwijl daarverre valer de flauwe schijnsels gloorden, öndoorzichtbaar was de zware lucht, waarin zij moeilijk nog ademhaalde met beklemde borst, en steeds heviger kloppend hart. Doch verder, verder wilde zij, gaan naar het doel van haar tocht, niet wijkende meer of keerende weêr, en stap na stap, zoo langzaam, dat zij nauwelijks voortging, tastte zij met de toppen harer gestrekte teenen naar den smallen weg door den poel.

"Waar zij hier was, wist zij sinds lang niet meer. Of boven haar de stad nog zijn zoü en zij dieper in het ingewand der aarde doordrong of verder schreed onder nieuwe steden en mogelijk nieuwe

99