is toegevoegd aan uw favorieten.

Izdubar

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Als zwarte rotsen stonden de lichtlooze luchten hier uit het water op. Geen oever verzichtbaarde in het eenzame, bloedroode schijnsel dier enkele ster. Alleen matspiegelend glansde het water, dat donker en roerloos zich breidde.

Doch midden in dien wijden plas, scherp zich teekenende toch tegen de zwarte luchtrotsen, als vloeiden, een van tint, hunne ommelijnen ook in die sombere duisternis uit, verstrakkende echter duidelijker door de matte spiegeling van het onder hen donkerende water, stonden geweldig en reusachtig op twee pyramiden, die met immense driehoeken opstaken in de eenzame, leêge luchten.

Verbaasd bedacht Izdubar, dat hier doode koningen zouden rusten en aandachtig steeds tuurde hij uit tot zijne van pijn bijna verstijvende oogen twee groote beelden ontwaarden tusschen de beide pyramiden in. Bijna zoo hoog rezen zij als deze en zij waren twee ontzachlijke figuren, die groot, en deze eenzaamheid beheerschende, daar zaten met breed vierkante knieën, waarop zwaar hunne massieve vuisten rustten.

De een hield in zijne linkerhand een rol, terwijl de ander in zijne rechterhand ophield aan een ring dien hij omvatte, een kort kruis.

Boven die breed massieve knieën en vuisten en

144