is toegevoegd aan uw favorieten.

Gedichten uit den tijd der vroege renaissance

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GELUCKICH DIE INT VELDT.

Geluckich die int veldt, int midden van de lanssen En van desweerden bloot den droeven dans mach danssen, Die wy al moeten gaen, en vallend' in het sandt De leste voetval doet voor Godt en voor zijn landt.

Maer my ellendich mensch, die strijdt hebb' aen genomen Vol vreucht en vol verdriet, wort oock de doot benomen. Mijn vyandt is mijn lief: die my de strijdt aendoet Die acht ick boven al, die wensch ick dobbel goet.

Haer sweert is haer gesicht, de lanssen sijnhaer woorden, Daer zy my mede quetst: haer armen sijn de koorden, Daer zy my mede bindt; de pijlen die ick vlie, Dat sijn de oogen self, die ick soo geerne sie.

O vriendelick gewelt! waer soud' ick konnen loopen, Daer ick gebonden ben met sulcke soete knoopen? O vyandt die ick soeckl ö lijden sonder pijn! Ick moest om los te gaen noch meer gebonden sijn.

vriendelick gewelt = overmacht, die mij zoo dierbaar is.

49