is toegevoegd aan uw favorieten.

Beginselen der chemie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aan het groote mechanische orgel tegen den achterwand der zaal, kwamen alle spiegeltjes en blikkertjes te flitsen, en zacht te glanzen het vele verguldsel. Mijn drankje voorgezet, begon de waard in Parijzer argot en met Elzasser accent te klagen over den slechten tijd. Hij had oogen die weemoedig en schichtig waren. Hij vertoonde, in zijn licht-grijs zomerpakje en 't appel-groene van zijn das, de boertige en losse elegantie van een pioxeneet. — Toen hij zag geen uitbundig antwoord te zullen krijgen op zijne gewichtige en moeilijke gezegdes, ging hij de hooge kachel oppoken, 't Ontketende gevonk daarvan scheen wel een laatste schemer-duister in de hoeken der kamer traag op te doen trekken. Er leek hier, als het ware, eene nieuwe aanwezigheid. Ik bleef echter zwijgen. De hospes humde. Waarna hij langdurig zijn horloge bekeek, om, aarzelend eerst, en weldra koen-beraden, naar zijn orgel te sloffen, en in de daartoe-bestemde gleuf het geld-stuk te laten glijden, dat de gezelligbevolkende harmonie wekken en aanwakkeren zou.

Gemakkelijke troost van niet al-te-veel-eischende zielen! — Het orgel slokte dreunend eerst; schor rochelde 't daarop een tijdje; wachtte bang; blafte toen plots hel en razend als een hond, in den nacht, op een hof-stee. 't Geweld der baaierd-klanken ging bonken tegen de muren aan, deed rinkelen het glazen gerei, doorreed de stoelen en doorsidderde de tafels. t Was of daar ineens een hoos van luid reuzen-gelach, van uitflappend gegichel, van schetterend geraas ging kolken door 't vertrek, zich uitzetten en stooten aan alle hindernissen; tot zij brusk-welwillend hare eigen lucht-wanden naar binnen plooide en brutaal-inschikkelijk aanpaste op alle vaste vormen, 't Vervaarlijkveeltallig gedreun vond, na horten en schokken, het

85