is toegevoegd aan uw favorieten.

De codificatiebeweging in Duitschland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SLOTWOORD.

Wanneer we nu de verschillende perioden, bier behandeld, nog eens overzien, vinden we als allesbeheerschend motief voor codificatie de rechtseenheid. In vroegere tijden omvatte echter dit begrip rechtseenheid meer dan later; in latere dagen splitst het zich en ontwikkelen zich eruit en ernaast bijmotieven; zoo werd rechtseenheid gewenscht om te verkrijgen rechtszekerheid (Mynsinger, Birchard, Cocceji) rechtsvernieuwing en rechtsverbetering (Conring, Viglius) en ten slotte is de rechtseenheid niet meer te scheiden van verkeerseenheid en politieke eenheid.

Een bijna even gewichtig motief is dat der rechtsbeveiliging; beveiliging tegen de willekeur der vorsten, tegen het geknoei der juristen zelf vooral: dié juristen, die op de eerste plaats in hun arbeidsveld een goudmijntje zagen.

Minder gewichtig is het motief, dat echter toch dikwijls gebruikt werd, der rechtsvereenvoudiging; en, hooren we pleiten voor korte, klare, weinige boeken, aan den anderen kant zien we Cocceji's werk met alleen over privaatrecht 17500 paragrafen. (We zullen ons niet verdiepen in een psychologische studie over de voorliefde van het Duitsche ras. voor een tot aan verveling grenzende duidelijkheid).

We zagen ook verschillende secundaire motieven; een pleidooi voor het nationale recht (Gierke noemt dit ergens „Deutschthum") een oratio pro domo door de wetenschap, een zorg voor eigen roem van den kant der vorsten, in latere tijden veelal ontaardend in een zeker ziekelijk chauvinisme.

Maar met den groei der samenleving dijen die motieven zich uit, en vervagen en versmelten in elkander, zoodat onze tegenwoordige generatie als motieven voor codificatie slechts weet op te dreunen: rechtseenheid en rechtszekerheid. (We hopen te

1?9