is toegevoegd aan uw favorieten.

Koloniale politiek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

26

KOLONIALE POLITIEK

openbaart, en zich aan anderen, zelfs tegen hun wil en neiging, opdringt". Leest men voor „scheppingsdaad" „maatschappelijk verschijnsel" of in ruimeren zin „natuurverschijnsel", dan wordt de redeneering, zonder iets aan juistheid te verhezen, aanvaardbaar voor hen die Lohman's levensbeschouwing niet deelen. Voor hem en de zijnen is het koloniaal gezag, evenals het staatsgezag, moreel gerechtvaardigd, immers door God gewild, voor anderen gaat de vestiging van dat gezag buiten recht en onrecht om.

Maar gezag moge op geweld gegrond zijn, het kan niet door enkel geweld blijven bestaan, — ook dit is een les der ervaring.

De eenzijdig opgelegde dwang, die op het tijdperk der wederzijdsche ongebondenheid volgt, sluit zich weldra in ordelijke vormen en schept beveiligde kringen, waarbinnen recht tot vorming en ontwikkeling kan komen; onvolledig, onvolgroeid recht. Volgroeid, gaat het de geheele verhouding beheerschen: het tijdperk der vrijheid. De kolonie is dan öf zelfstandige staat geworden, öf een met de overige gelijkgerechtigd deel van den moederstaat. De koloniale periode is dan afgesloten maar de evolutie natuurlijk niet en deze kan het land opnieuw onder vreemd gezag brengen; blijvend politiek evenwicht toont de geschiedenis nergens.