is toegevoegd aan uw favorieten.

De autonomie van partijen in het internationaal privaatrecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

24

privaat belang. Deze alle zn'n dan rechtsnormen met betrekkelijke rechtsgeldigheid. Het is duidelijk dat het internationaal privaatrecht belangen beschermt, van beide categorieën, evenals het gewone nationale privaatrecht. Waaruit volgt dat het ab origine verkeerd is „de donner au droit international privé une autorité générale, supérieure a celle d'une legislation nationale. Bktjsa *) noemt het een miskenning van de natuur en de begrensdheid van het internationaal privaatrecht, wanneer men het wil vervormen tot een „droit privé supernational". Het is geen recht dat boven de nationale wetgeving staat doch er naast en dat aanvullend optreedt, wanneer om bepaalde redenen het nationaal recht uitgeschakeld wordt 2).

Met deze opvatting van supernationaal privaatrecht houdt rechtstreeks verband de dwaling dat het internationaal privaatrecht, één uniform, den volkeren gemeenschappelijk privaatrecht is of althans zijn moest 8). Hoevelen droomden reeds van een wereldvrede en een wereldrecht. Het verschil in recht, het verschil tusschen de diverse wetgevingen zou opgeheven zijn. Op de eerste plaats het volkenrecht, en op de tweede plaats het internationaal privaatrecht, dat als een uitvloeisel hiervan beschouwd werd, schenen de eerste verwezenlijking er van te brengen. Er verschenen zelfs ontwerpen van een algemeene internationale wetgeving *). Men

') Idéés de Gabba sur la théorie générale du droit international privé par M. Em. Brusa in: Bevue de droit international et de legislation comparée, 1906, pag. 521.

*) Zie Suyling in de reeds aangehaalde Bede Utrecht 1911, blz. 12.

*) Suyling terzelfder plaatse, pag. 24, hoewel uniformatie niet strikt verwerpend, verwijst ze althans voorloopig naar het land der fabels.

4) Het meest bekend zjjn de pogingen hiertoe van Dudlby Field, Draft outlines of an international code New-York 1872 en van de DominPetruschevecz: Précis d'un code de droit international (Leipzig 1861). Zie verder hiervoor F. Meili, das internationale Civil- und Handelsrecht, t. I, p. 17.