is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Haagsche huwelijksverdrag

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

67

Het verslag vermeldt dan: „L'amendement de M. Asser a été compléte pour tenir compte d'un ordre d'idées analogues, qui intéresse 1'Autriche et les pays, qui n'ayant que le mariage religieux, n'admettent pas le divorce pour certaines catégories de personnes" 1).

Het beletsel gelegen in een vroeger huwelijk werd dus weder in het verdrag opgenomen; het slaat echter nu niet meer op bigamie, maar op het beletsel, dat in sommige R.K. landen aan gescheiden echtgenooten hertrouwen met een ander verbiedt.

Travers 2) begrijpt hier echter onder alle huwelijksbeletselen; die als eenigen grondslag hebben het bestaan of het blijven bestaan van een vroegere verbintenis, niet alleen het bovenvermelde, maar ook bigamie, den wachttijd (van bij ons 300 dagen) na den dood van den anderen echtgenoot (bij ons alleen voor de weduwe, in sommige andere landen ook voor den weduwnaar) en het huwelijk van den echtgenoot van den afwezige; niet laat hij bieronder vallen het verbod van hertrouwen met elkaar na scheiding, omdat dit z. i. te beschouwen is als een gevolg van de echtscheiding 3). Wij kunnen met deze opvatting niet meegaan4); zoowel de geschiedenis als de plaatsing bij de beletselen van godsdienstigen aard pleiten er tegen; wel dient toegegeven te

*) Actes 1900, blz. 171.

*) T. a. p. I, blz. 323. Zoo ook Asser—Scholten, I, blz. 162 en Bb. Albe, 16 Februari 1922, Journal du droit international privé (Clunet) 1922, blz. 1045, maar alleen ten aanzien van bigamie; Pillet, Traité pratique de droit international privé blz. 568, maar voor alle gevallen, behalve bigamie; Zwitserland, circulaire du 7 Septembre 1905 du conseil fédéral, Kosters en Bellemans, t. a. p., blz. 89.

3) Anders Sauër, t.a.p. blz. 288.

*) Vgl. Denkschrift van de Duitsche Rijkskanselier in Zeitschrift 1904, blz. 527; Kosters, blz. 401.