is toegevoegd aan uw favorieten.

Eenige opmerkingen over het christendom en het Romeinsche recht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

60

quod quis ex sua culpa damnum sentit, non damnum intellegitur damnum sentire *). Naast dezen rechtsregel gaf Pomponius nog een anderen: iure naturae aequum est neminem cum alterius detrimente et iniuria fieri locupletiorum2). Dezelfde rechtsregel is elders in de Digesten, eveneens door Pomponius3) geformuleerd, te vinden, maar ditmaal ontbrak het woord iniuria. In deze gedaante staat de text nog eenige malen in de Digesten genoemd *). Riccobono vindt hierin aanleiding om te veronderstellen, dat deze weglating door Justinianus opzettelijk is aangebracht. Het woordje „iniuria" in D. 50. 17. 206 had toch een bijzondere beteekenis. In verband met D. 50. 17. 203, de andere genoemde regel van Pomponius, moest het beteekenen, aldus Riccobono, het subject dat nadeel lijdt, mag geen schuld hebben.

Dit heeft Justinianus doen vervallen; voortaan moest gelden:

nemo ex aliena iactura fieri locupletiorem; waar dan geen onderzoek plaats zou vinden naar de schuld der partijen: dus de intentie van den dader zou buiten beschouwing blijven; deze verandering steunde, aldus Riccobono, op de Christelijke leer.

Ik meen, dat de stelling van Riccobono onhoudbaar is. Geven we hem toe, dat „iniuria" inderdaad de door hem aangegeven beteekenis bezat, dan kan deze wijziging door Justinianus hierin gebracht — n.1. voortaan zal geen onderzoek plaats vinden naar de intentie van den dader —

1) Pomponius 8 L ad Quintum Mucium D. 50. 17. 203.

2) Pomponius ex variis lectionibus. D. 50. 17. 206.

8) Pomponius 11 1. ad Sabinum. D. 12. 6. 14 in verband met Paulus 10 1 ad Sabinum. D. 12. 6. 13. 1.

4) Pomponius 4 L ad Sab. D. 23. 3. 6. 2. Paulus 20 1. ad ed. D. 5. 3. 38.