Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

NOCTURNE

Hoe is 't mij alsof iemand huiver-zoet verliefd bezwijmt daarbuiten ;

de lente is welriekend van zijn ademgloed,

de lentenacht hijgt van zijn heet-fleemend fluiten

in één liefdelied van zijn jong wild bloed.

Fluisterdiepe kussen zwellend van zeldzame zuchten alsof er bemind en geweend wordt ineen, weeke winden heimwee wuivend door de luwe luchten en harten droef-verrukt in wazig-wij de nachten zwaar van langgeleên

het is een uur zoo vreemd en zoet dat men zou willen sterven met een van tranen blinkenden glimlach en dank-geheven hand, een uur zoo ver van lok-roepen dat men wil overzwerven en derven alle lentes der aarde voor een droom van den overkant

D iep is het leven in de luide stille nachten,

dieper van klachten, dieper van smachten,

dronkener van eeuwigheid, dronkener van lust;,

aiit der dagen eindige moede daden

heft zich ons hart naar Gods dageraden, —

nacht, droom-geheven nachten, veelstemmige oeroude heim-

wee-nachten, die 's levens afgronden wakker kust.

Er zingt iemand den hemel smachtend-vol van zeemanswijzen verrukt en melancholiek van al verder hemelen af te reizen;

4

Sluiten