is toegevoegd aan je favorieten.

Vlaanderens nood aan zelfstandigheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moet houden, gesaboteerd. Een teekenend voorbeeld is wel wat er met de na den oorlog uitgevaardigde wet op het taalgebruik in bestuursaangelegenheden gebeurde. Deze wet beoogde de vervlaamsching van de bestuurslichamen in Vlaanderen. Maar toen het er op aankwam om voor de nietnaleving van de wet een sanctie te voorzien, weigerde de Kamer dat te doen, hierin geleid door de coalitie van Walen en Franskiljons (afvallige Vlamingen). Zoodat men op den huidigen dag in de meest gematigde Vlaamsche dagbladen als de staatskatholieke «Standaard», het liberale «Laatste Nieuws», of de socialistische «Volksgazet», schier dagelijks klachten over de onbeschaamde overtreding van de wet kan lezen.

Wat er met de Universiteit te Gent gebeurde is eveneens beteekenisvol. De strijd voor de vernederlandsching van die universiteit is sinds jaren vóór den oorlog het zinnebeeld van den stujd voor de geestelijke herwording van het Vlaamsche volk geweest. Het was inderdaad al te schreeuwend onrechtvaardig, dat in den Belgischen eenheidsstaat twee rijksuniversiteiten bestonden, die beide als onderwijstaal het Fransch hadden. De meest eenvoudige eisch van distributieve rechtvaardigheid eischte, dat de Gentsche (midden in het Vlaamsche land gelegen!) het Nederlandsen als onderwijstaal zou hebben. Wel trachtte men dien rechtvaardigheidseisch af te wijzen onder het bespottelijk voorwendsel, dat het Nederlandsen geen kulturtaal zou zijn. Maar hierop antwoordden de Flaminganten uit die dagen met het zegevierend bewijs van de zuiver-Nederlandsche universiteiten in Noord-Nederland, die aan den hoogsten eisch van het universitaire onderwijs beantwoorden. En verder met het grondbeginsel van de 'moderne pedagogie, dat het onderwijs van laag tot hoog in de eigen moedertaal moet gegeven worden.

De oorlog is dan uitgebroken op het oogenblik, toen die strijd om de vernederlandsching van de universiteit Gent een hoogtepunt had bereikt. En dan is de bezetting van België door Duitschland gekomen. Misschien zou de beweging, die men activisme genoemd heeft, niet ontstaan zijn, indien aan het front en onder de Belgische uitgewekenen, niet duidelijk gebleken was dat al wie over maatschappelijken en financieelen invloed beschikte nu maar voor goed met de Vlaamsche beweging wilde gedaan maken. Hoe dat ook zij, het is een feit, dat het activisme losgekomen is als reactie

- 5 -