is toegevoegd aan je favorieten.

Het verwijt

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tegeltjes, en de neteldoeksche schouwgordijntjes trillen van den warmen binnenwind dien de kachel verwekt. Dan is er koper om de schouw heen, dan is er de tafel met haar trouwe pooten onder het af hangende, oranje tafeldoek, de groote Friesche kast en het verschoten behang met z'n paar zwaar beverfde schilderijen, dat alleen onbehangen en gespleten is, waar het een deurknop vertoont, bij de oude deur en bij de bedstee, waarin zij slapen gaat wanneer het avond wordt. En «eindelijk zijn er dan de twee vensters achter hun witgelakte vensterbanken, de vensters, nog op z'n zeventiende-eeuws in ruitenvakken verdeeld, en aan een waarvan de oude vrouw zit, starend naar buiten op de gracht.

*

* *

De stad is haar vertrouwd en eender gebleven, zooals het huis. Er is wel even gesnork gekomen van een auto in een zijstraat, met de jaren, en 's zomers vaart een enkel vliegtuig als een groote, verre vogel door de blauwe lucht, maar nauwlijks heeft die schaarsche uitvloeiing van modern leven de kleine stad, met hare kleine huizen, als een kind onder de met de jaargetijden wisselende luchten, uit haar starren droom gewekt. De oude vrouw kent de stem van den klokketoren als de stemmen der wel-ver-

4