is toegevoegd aan je favorieten.

As men sels foarby giet...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Koarte ynhald:

Dit satiryk teltsje wol bihannelje en de spot drhrwe mei de algemien-minskelike eigenskip dy't bisletten laeit yn it tinken: „As men seis foarby giet, is net sa slim; as in oar den ek mar neat krijt"

It toaniel bliuwt alle trije ütkomsten gelyk en stelt foar: twa efteruten ef bleekjes fen twa hüshaldingen dy't jierren oan ien ienriedich mei-in-oar dêr neist elkoar libben. De eangstme det de sparpöt Ien ald-Evert-om, it gemienskippelike femyljelid, oan de iene- en net oan de oare kant tolanne komme scil, makket sa swietwei de lummel fen 'e efterutsjes ta in hel. Ont oan it ljooht komt det der alhielendal gjin sparpöt is. De wissichheit dy't de iene ior de oare nat, det, nou't fay seis foarby giet, de oare ek neat krijt, bringt de alde frede wer.

Ien en oar spilet 6f om en by en oer it alde sket dat as skieding twisken de beide bleekjes yn stiet en fen foaren nei etteren it toaniel yn twaën splitst

(It sket kin, as dat moot, makke wirde fen poklinnen, op in raemt. De door fen it sket insgelyks. Men kin mei in bylsje ferve de planken oanjaen mei de skreven.

Alles hwet men deun tsjin it sket oan docht ef seit, moot barre, sa folie mooehlik op de FOARGBOUN. Oars scoe in diel fen it pebliek net sjen kinne, hwet oan de oare kant fen it sket hart.)

Auteurswet 1912.

Om dit stik opfiere to meijen, moat men, neist it foldwaen oan de forplichtingen oangeande de oare auteursrjuchten, in biwiis oerlizze kinne, det men to minsten 8 nije exemplaren koft bat.

It oernimmen fen boeken fen oaren jowt gjin rjucht fen opfiering.