Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

PIST EN ZIJN HUISGENOOTEN.

„Waar zijnde heeren?" vroeg Fried en pikte op behendige wijze 'n plak vleesch van den schotel, „ik rammel, jij roept om te komen eten en er is niemand."

„De jongens zullen zoo wel komen," troostte Toos, „eet in 's hemelsnaam 'niet al 't vleesch op Fried en leg jij je boek weg Nell."

Nell scheen niet te hooren, ze las kalm verder en toen Toos naar de keuken ging om te zien waar Spicht bleef met de schalen, maakte Fried van de gelegenheid gebruik om nog 'n plakje vleesch te nemen.

„Kom Joke," zei Toos vriendelijk toen ze de benjamin met gekruiste armen in de gang vond staan, „wees nu gehoorzaam als 'ngroote meid."

„Bespottelijk," vond Joke, „ik kan den heelen dag m'n handen wel wasschen voor Nell, laat ze maar naar haar eigen handen kijken."

„Daar mag ze gerust naar kijken en iedereen," antwoordde Toos, „want ze zijn altijd juist zoo blank als de jouwe zwart zijn."

Joke maakte opeens de deur open en naar binnen 'glurende, zei ze tot Nell: „Ik wil ze wel wasschen, maar niet voordat ik naar bed ga, ik zou je feestelijk bedanken, ik kan er op die manier wel dagwerk van maken."

Nell schudde met moederlijke wijsheid haar hoofd. „Waar haal jij toch al die brutaliteit vandaan, zoo'n klein ding en al zóóveel praats."

„Klein!" Groote minachting deed Joke's bovenlip omkrullen: „Ik ben haast zoo groot als Fried."

Met 'n sprong stond Fried naast haar. „Dat laat ik mij niet zeggen, kijk Nell, scheelt 't niet een heel hoofd?"

,,'n Half," zei Nell met nauwgezetheid. Toos kwam met 't dekblad binnen en Joke schoof aan tafel. Nell las in spanning verder, ze wilde vóór

Sluiten