Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

10

Het groote oogenblik naderde, na het derde signaal van de stoomfluit: het vertrek.

De machines beneden stampten geweldig, het heele dek schudde en trilde ervan; opzij van de boot werd het water kokend en borrelend in beweging gebracht door de raderen.

Opeens maakte Potter, die er èn door de frissche zeewind èn door de opwinding haast nog boller en rooder uitzag dan altijd al, een sprong in de richting van den stuurstoel.

„Daar, daar!" wees hij met uitgestrekte armen den kapitein naar den wal, en hij pakte één der matrozen,

De jongens en alle menschen aan boord moesten even lachen om die hollende optocht.

Eén van de matrozen, een gemoedelijke, dikke vent in zijn blauwe trui, riep: „Loopen jongens, je haalt 't niet," maar sprong dadelijk over de verschansing aan wal, om bij het instappen te helpen.

Een mijnheer met een dochter vóórop, beiden een paar koffers in de handen, daarachter mama, gesteund en aangevuurd door nog een dochter, kwam de familie aan.

die al bezig was de dikke touwen los te maken, aan zijn arm, als om hem toch vooral te beletten dat zware touw verder los te winden.

„Daar—komen—nog— menschen," hijgde hij angstig; gelukkig, de kaptein riep van zijn hooge zitplaats, nog even te wachten met het inhalen van de loopplank, telephoneerde zijn bevelen door de spreekbuis naar de machinekamer. Blazend en vuurrood kwam daar nog een familie aanhollen.

Sluiten