is toegevoegd aan je favorieten.

Waarom de torens zingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

L

Hóór je ze wel?!

Daar, hóóg in de blauwe Februarilucht, daar zingen ze, de klokken in de torens van Nederland!

De torens zingen.

Versta je het goed? Ze zingen.

O, neen, ze luiden niet; ze galmen niet; laten niet een zwaren, doffen klank hooren, zooals bij begrafenissen, of bij brand, of bij overstrooming.

Neen, ze klingelen en beieren, vroolijk en hel.

Hóór maar:

Tjing, tang, tjing, tang Tjing, tang, tang ....

Daar, hóóg in den toren zit, bij het carillon, de musicus.

Hij zingt zijn hoogste lied door de torenklok te doen vertolken de gevoelens van zijn hart.

En die gevoelens zijn de gevoelens van het Nederlandsche volk.

De torens zingen!

En zij vertellen aan het volk, dat woont in de lage landen aan de Noordzee: vandaag, 7 Februari 1926, is een gewichtige dag!

En niet alleen een gewichtige dag, maar ook een b 1 ij d e dag van herdenking.

Daarom zingen de torens hun hoogste lied.

5