Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

dere lekkernijen en die zijn ook niet noodig. Doe maar wat kattetongen op een schaaltje ...

„Mag ik er niet één ons pralines bij koopen?"

„Eén ons dan, maar ook niet meer."

„Wat ben u toch akelig zuinig."

„Dat moet wel, kind," zegt Mama zóó ernstig, dat Lizzie knorrig invalt: „U doet soms, alsof we doodarm waren. Papa is toch Hoofd-officier en we wonen in een mooi, groot huis en Paul gaat voor dokter studeeren ...

„Juist daarom moeten we zuinig zijn."

Lizzie spoedt zich naar boven, waar ze een alleraardigst kabinet heeft, bijna zoo groot als een kamer. Ze is dan ook niet weinig trotsch op haar boudoir en is altijd aan 't schikken en opschikken, waarbij haar fantasie een grooter rol speelt dan met den goeden smaak overeenkomt. Een oude wit en rose gestreepte blouse, als cachepot om een kwijnend plantje, kan als idee artistiek zijn, maar in werkelijkheid staat 't slordig!

Als ze haar theetafel naziet, merkt ze dat het glas er op vol kringen en vlekken is. Ze begrijpt niet, hoe ze er op kwamen, doch denkt er niet aan het glas eens flink af te spoelen en daarna te zeemen. Met zulke prozaïsche bezigheden houdt een H. B. S'er uit de derde klasse zich niet op.

Wel onderneemt ze een strooptocht naar 't salon en komt ze terug met buit beladen, in den vorm van vaasjes en ornamenten.

Als het toilet van de kamer af is, moet ze aan haar eigen toilet denken, zoodat er niet veel tijd is voor stoffen en opruimen, ofschoon beide verrichtingen geen weelde zouden zijn, maar Lizzie kijkt zoo nauw niet.

Sluiten