Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

46

de handen. „Toe Lies, geef dat aan Ida, ik... ik speel er toch niet meer mee en zij vindt 't misschien wel aardig!"

Voor Lies wat kon antwoorden, rende Miep de stoep af en holde heen. Ze hoorde Lies nog roepen, maar ze holde door, straat in, straat uit, terwijl de tranen over haar wangen liepen en ze zich toch zoo erg blij voelde.

„Waar kom jij vandaan?" vroeg Aal, toen ze Miep open deed.

„Van straat," zei Miep ontwijkend en stapte naar binnen. Maar ze zaten allemaal rond de tafel en zagen haar beschreid gezichtje.

„Wat is er Miep?" vroeg Moeder verwonderd en streek de woeste krullen uit haar gezicht.

Vader zag ook op.

Miep werd opnieuw verlegen.

„Ik... ik wou 't liever niet zeggen," zei ze toen zachtjes.

Moeder zag bezorgd naar het beschreide gezicht.

„Heb je gehuild, kindje?"

Miep veegde met de mouw van haar blouse over haar oogen.

„Ik ben zoo vroolijk als wat," zei ze en lachte zoo hard als ze kon.

„Ik ben bij juffrouw Anke geweest," zei Vader toen en zag Miep aan.

Miep bloosde even.

„Sta je daar bekend onder den naam van Frederika?"

„O Vader," proestte Miep toen, „hebt U 'took gehoord?"

„Ja zeker heb ik dat, waarom liet je de juffrouw in dien waan?"

„Omdat ik 't zoo vreeselijk aardig vond, hoe jammer dat ze 't nu weet!"

Vader moest even lachen, maar dan vervolgde

Sluiten