Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

75

„Wat ben ik geschrokken," zei Miep, „daar had ze ons bijna gesnapt!"

„Zou ze ons echt niet gezien hebben?" vroeg Jopy.

„Natuurlijk niet, anders was ze wel binnen gekomen," decideerde Miep, „wat zonde dat ik nu dat laatste stuk zoo haastig op moest eten."

En vroolijk gingen ze terug naar school.

„Ik wou dat we iederen dag zoo'n pretje konden hebben," lachte Jopy nog, toen ze de school weer binnen stapten.

„Maria en Johanna Hofland," riep juffrouw Anke van uit haar kamer, want ze had op de meisjes zitten wachten. Miep en Jopy traden eenigszins verschrikt binnen en trachtten op 't gezicht van de directrice te lezen of ze iets wist van de fuif partij.

„Zoo Maria," zei juffrouw Anke kalm, „en hoe is 't afgeloopen?"

„Ik ben gemillimeterd," vertelde Miep en zette haar hoed af.

,,'t Is een mooi gezicht, dat moet ik zeggen," riep juffrouw Anke uit, „wat jij me toch 'n last en onaangenaamheid bezorgt, daar, 't is vreeselijk!"

Miep begreep niet goed waarom 't voor juffrouw Anke onaangenaam was dat zij, Miep, gemillimeterd was.

,,'t Zal wel gauw weer aangroeien," zei Jopy als troost en juffrouw Anke zei met ontsteld gelaat:

„Ja, daar ben ik waarlijk ook niet bang voor, ik heb nooit haar gezien dat zoo onrustbarend snel groeit als die woeste krullen van je zus."

„Juist mooi," zei Miep triomfantelijk, „ik wou dat ze tot op den grond hingen."

„Goeie help, ik vrees werkelijk dat dat 't volgend jaar het geval zal zijn wanneer 't in

Sluiten