is toegevoegd aan uw favorieten.

Miep Hofland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

151

riep ze uit, „nu weet je 't. Je ziet haar nooit anders dan in die oude roode jurk!"

„Kan Lies dat dan helpen?" vroeg juffrouw van Sand.

„Och, 't kan me niet schelen," klonk 't ongeduldig, „ze moet morgen blijven om dat werk over te maken, 't is slordig!"

„Ik kan 't niet vinden," zei juffrouw van Sand weer.

„Nu goed, maar ik vind 't slordig en ik laat haar blijven. Als 't haar niet bevalt moet ze van school gaan. Ik vind niet dat ze bij de leerlingen van juffrouw Anke behoort!"

„Dat laat jij haar wèl voelen," zei juffrouw van Sand wat boos.

Natuurlijk had Miep in de kast haast alles er van verstaan. Ze was als versteend over zooiets onaardigs. Ze had 't dus wel goed gezien dat juffrouw van Tiel alleen van mooi gekleede meisjes hield en dat ze eenvoudige kinderen als Lies van Dam niet uit kon staan. Miep kon 't in haar schuilplaats niet langer uithouden, ze was zoo boos en verontwaardigd, dat ze zonder zich te bedenken uit haar schuilhoek kwam en de gang opliep. Maar gelukkig voor haar waren de dames onder de laatste woorden naar de voordeur geïoopen en Miep zag nóg net 't achterste puntje van 'n rok.

„Die van Tiel," zei Miep nog boos bij zichzelf, „bah, ik kan haar niet meer uitstaan!"

Toen hoorde Miep iemand van de trap komen en bang dat 't juffrouw Anke wezen kon, verdween ze weer in de kast. En ze bleef daar net zoolang totdat ze er van overtuigd was dat alle onderwijzeressen naar huis waren. Toen sloop ze naar de deur, opende deze en keek naar buiten. De meisjes stonden in groepjes bij elkaar in afwachting dat Miep zou komen en