Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

merkte, dat hij mij regelrecht naar een groote hondenkar bracht, die op het erf, dicht bij het hek, stond, en waarvoor twee honden gespannen waren. Het bloed stolde mij bijna in de aderen, en van vernedering en schaamte hield ik mijn kop naar den grond gericht. Trekhond! Was het dan zoo ver met rnij gekomen! Met mij, den mooien, door iedereen geliefden Nimrod? O, Loe, als je dat eens wist! Dat zou je immers niet dulden, en liever toch gaf je den laatsten cent, waarover je te beschikken hadt, dan mij zoo diep vernederd te zien?

Maar het zou niet gebeuren! Ik wilde en zou geen trekhond worden, al — al sloeg men mij dood! Honderdmaal liever den dood, dan de schande!

Er was een plaats open voor den wagen. De eigenaar was gewoon met drie honden te rijden, maar voor eenige dagen was er één van hen gestorven. Hij besloot mij dadelijk in te spannen om te zien, hoe het zou gaan. Daar hij er op gerekend had, hier of daar een hond te koopen, had hij het tuig op den wagen liggen.

Maar hij vond mij ver van volgzaam, en

21

Sluiten