Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

15

met de pooten er aan vastgebonden, hing een geschoten reebok.

De kleine Sien, op één na het jongste kind van Jan Kloppers, had haar grootvader reeds zien aankomen, en trippelde hem, hoofd en armen zwaaiend, met kluchtigen ijver tegemoet.

Nu had zij hem bereikt.

Zij legde het hoofdje in den nek, rukte hem aan de broekspijp en riep met een smeekend stemmetje: „Opa — op! op!"

Meer wist zij nog niet te praten. Maar Grootvader begreep haar wel. Hij nam de kleine dreumes van den grond, en beurde ze met zijn gespierde handen hoog de lucht in, zoodat ze 't uitkraaide van plezier.

Dan nam hij ze op fijn arm, en de kleine sloeg de bloote, mollige armpjes om zijn stevigen nek. Zij rukte en plukte met de kleine vingers in zijn haar, en vleide de zachte, bloozende koontjes tegen het verweerde gelaat van den ouden Voortrekker, terwijl de Kaffers den reebok in de veranda neerlegden.

„Wat zeg je van dien bok, Charles?" vroeg de oude Dirk Kloppers.

„Een pracht van een beest — heeft u hem geschoten?" „Dat denk ik wel; ik schoot hem op een afstand van drie honderd treden." „U is een scherpschutter eerste klas, oubaas." „Waarom?"

„Omdat u den reebok doodelijk treft op zulk een afstand."

„Dat is geen bewijs," hernam de oude Kloppers. „Ge moet onderzoeken, of de reebok maar één kogel heeft gehad — dat is de hoofdzaak."

Marling onderzocht den geschoten bok.

„Ik kan slechts één wond ontdekken — tusschen de oogen."

„Ge zult ook lang kunnen zoeken naar de tweede," meende de Voortrekker droogjes.

Vorschend liet hij den blik in 't ronde gaan.

^,"Zlet Jij den roofvogel daar in de top van dien gomboom, Charles? „Ik zie hem."

„Hoe groot schat ge den afstand tusschen ons en dien roofvogel?"

„Den afstand? Dat weet ik niet zoo precies. Honderd meter misschien."

„Honderd meter? 't Zijn ruim honderd zestig meter, wat ik

Sluiten