Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 64 —

Als twee ruilen, moet één huilen.

Een Vogelverschrikker stond eens op het veld, Hij had er een jas aan met gaten; Toch zorgde hij goed, dat de vogeltjes niet Van zaad of van graankorrels aten.

Een Landlooper kwam. Ook zijn jas was kapot, Zijn hoed zat gedrukt op zijn haren, Hij groette den Vogelverschrikker en zei: ,,'k Dacht niet, dat er twee zulken waren!

Kom, reik me de hand, en ik geef je mijn hoed, 'k Wil graag met den jouwe nog ruilen, Jouw jasje neem ik, en jij krijgt dat van mij... Maar... ga asjeblieft nu niet huilen!"

ELIZA HESS—BINGER.

Sluiten