Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

19

klimaat, den bodem en honderden andere dingen, waarin een vreemdeling zoo maar niet in één-twee-drie thuis is. Nu zou je zoo denken, dat het Italiaansch wel het geschiktst zou zijn voor de zouaven, omdat ze in Rome heelemaal onder Italianen waren. Toch koos men niet het Italiaansch, maar het Fransch, omdat dit een veel bekender taal is, die de deftigen onder de zouaven al lang kenden, en ook omdat de zouaven daarvan na hun diensttijd het meeste nut zouden hebben. Denkelijk zal die beslissing teil deele ook wel genomen zijn, omdat er nogal \eel Franschen bij de zouaven waren, vooral bij de officieren, o. a. De Charette. En 't is bekend dat een Franschman maar heel moeilijk een andere taal leeren kan. Maar ik denk, dat het voor onzen Pieter ook niet heel gemakkelijk zal gegaan zijn. Hij had in z'n jeugd niets anders dan een gewoon dorpsschooltje gehad, en van 't geen hij daar geleerd had, was hij zeker het meeste al lang vergeten. Toch was Pieter voor 'n boerenjongen van dien tijd nogal goei bij. Z'n moeder kreeg eiken dag „De Tijd" en Pieter las hem ook. Nu nog weet men in Lutjebroek te vertellen, dat hij 's Zondags in de herberg dikwijls de krant van tafel pakte en vroeg: „Zeg, heb jullie dat al gelezen?" en dan las hij voor z'n gezellen het belangt ijkste nieuws uit de krant voor, vooral de mooie stukken die „De Tijd" altijd gaf over Rome en den Paus.

Uit Pieter's brieven weten we, dat hij het in 't Fransch zóó ver gebracht heeft, dat hij het voornaamste ervan kon verstaan. En zeker kon hij zelf ook wel enkele veel voorkomende dingen in die taal zeggen. Doorloopend Fransch spreken hoefde hij nooit, want hij had Hollandsche wapenmakkers genoeg Met hen kon hij dus naar hartelust praten en omgaan, net of hij nog in Holland zat.

Paus Pius IX wilde, dat er voor de zouaven goed gezorgd zou worden. Kost, kleeding, verblijf, alles moest goed zijn. Ook wat het geestelijke betreft, mochten ze niets te kort komen. Te zamen deden ze hun morgen- en avondgebed Op Zon- en Feestdjgen gingen ze gezamenlijk naar de kerk, behalve natuurlijk als er gevochten moest worden ; dan schoot er de kerk wel eens over. Een Hollandsche Pater Jezuïet, die te Rome vertoefde, heeft zich in die dagen zeer verdienstelijk gemaakt, 't Was Pater de Wilde. Hij hield voor de Hollandsche zouaven preek en onderricht, hoorde hun biecht en stond hen in alle omstandigheden

Sluiten