Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

86

op 't beste wat men had. 't Waren immers de kameraden van hun beroemden dorpsgenoot, wiens standbeeld straks zou worden onthuld.

Die onthulling, dat zou het grootste, het plechtigste oogenblik van den dag zijn. Tegen één uur zag het rondom de kerk al zwart van volk. Klokslag één liet de muziek haar feestelijke tonen hooren. Daarna klom pastoor Gielen op het spreekgestoelte en sprak:

„Geloovig volk van Lutjebroek, nu is het oogenblik gekomen, dat reeds zoo lang in uw gedachten was. Uw dorpsgenoot, Pieter Jong, gaat vereeuwigd worden. Dadelijk, binnen de muren der kerk, zult ge daar meer over hooren, want bij zoo'n regenachtig weer kunnen we niet lang buiten blijven. Dat is wel jammer, maar God heeft het zoo beschikt, en dan is 't ook goed. Dit monument is opgericht door u, volk van Lutjebroek, uit liefde voor Kerk en Paus, ter nagedachtenis van Lutjebroek's grooten zoon, Pieter Janszoon Jong, als voorbeeld voor het nageslacht. En ik verzoek nu aan het kleine achterneefje van onzen held, aan Klaasje Jong, wiens grootvader een eigen broer was van Pieter, het omhulsel omlaag te trekken en het beeld van den dapperen zouaaf zichtbaar te maken voor de oogen van alle aanwezigen."

Hierop gaf de Pastoor een teeken aan Klaasje, en het wakkere zevenjarig ventje trad naar voren, greep den doek en trok hem omlaag. Op dit oogenhlik roffelden de trommen, schalden de klaroenen, zette de muziek een jubelende fanfare in, en onder de daverende toejuichingen van de honderden toeschouwers viel het omhulsel en staarden allen op de fiere gestalte van den held van Monte-Libretti, den held ook van Lutjebroek. Dat was een plechtig, een onvergetelijk oogenblik. Allen ontblootten hun hoofden en begroetten de schoone gestalte. Daar stond hij vóór hen, Pieter Jong, de soldaat van God, nu vijftig jaar geleden den heldendood gestorven in een weergaloozen strijd voor Paus en Kerk. Hij stond daar in volle wapenrusting, 't geweer aan den voet, de rechterhand aan den loop, in de linkerhand een sabel. Tegen den achtergrond van de nis, waarin het beeld uitgebeiteld was, zag men de stad Rome, en daarboven het pauselijk wapen van Pius IX. Over het beeld heen welfde zich een pinakel, bekroond door een kruis. Achter de beeltenis golfde een banderol, waarop men las : „Pax vobis," d. i. vrede zij U. Het geheel rustte op een hardsteenen voetstuk, waarop de volgende woorden gebeiteld stonden:

Sluiten