Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„laat mijn nou ook 's wat zegge," — en dan begon ze maar meteen, zonder te wachten tot Truitje klaar was.

Eindelijk zag Marie ook gelegenheid een woordje in het midden te brengen.

„De Juffrouw is verleden jaar ook bij ons geweest"

„O," zei Truitje, — „vertel er 's wat van."

Ze keek Marie zoo verlangend aan, dat die even moest lachen.

Maar toen keek ze weer ernstig.

„Nou," zei ze — „ze kwam in een koes met vier paarden, hè — en de heele straat was afgezet — fijn, hoor! — en overal vlaggen...."

„O ja" — lachte Eef — „ik heb 't ook gezien — en een koesier en een palfernier — ieder met een bloemkool op hun borst, hè....?"

Marie lachte nu ook.

„Ja — en toe hebben we samen hoera geroepen — weet je nog, Eef?"

Truitje wist 't wel. Ze plaagden haar maar een beetje. Ze moest er ook om lachen, maar ze had toch wel graag wat anders gehoord.

Onderwijl waren ze thuis gekomen.

„Vergeet je briefje niet," riep Marie nog bij de stoep.

Daar was niet veel kans dat ze dat vergeten zou, dacht Truitje.

Eef was natuurlijk het eerst binnen.

Zonder Moeder of buurvrouw, die bij Moeder aan de tafel zat, gedag te zeggen, viel ze met de deur in huis: „Moeder — de Juffrouw komt 's op visite."

105

Sluiten