Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK DG

Zaterdags, toen Truitje om twaalf uur uit school kwam, stond buurvrouw haar op te wachten. Gelukkig, dat Eef niet bij haar was. Buurvrouw wenkte Truitje in 't portaaltje en deed de deur dicht Ze stonden heel dicht bij elkaar.

„O, kind," fluisterde buurvrouw — „ik mos 't je 't eerst vertellen — ik staan al wel een kertier op je te wachten — ik ben toch zoo gelukkig."

„Wat is er?" hijgde Truitje, 't Was net of ze heel hard geloopen had.

„O 'r is antwoord — d'r is een postwissel gekomen — met geld," verklaarde buurvrouw, toen Truitje keek of ze het niet begreep.

Truitje zuchtte. Een heel diepe zucht was 't

Toen sloeg ze haar handen in mekaar.

„O, wat ben ik blij!"

„Nou — en ik!" lachte buurvrouw.

„Wat zegt Moeder?" vroeg Truitje.

„Je Moeder — och kind — zoowaar as ik hier staan — ze had tranen in d'r oogen toen ze het me vertelde, ze begreep niet waar 't vandaan kwam, maar ik zeg, dat zal Trui je wel vertellen."

139

Sluiten