Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

20

VER VAN HUIS

einde gemaakt, doordat mevrouw de drie nieuwelingetjes naar bed zond.

„Voor Peter is 't prettiger den eersten avond niet alleen te gaan," zei mevrouw, „en jullie zult nu ook wel moe zijn, niet?"

Toen ze met hun drietjes boven waren, twee trappen hoog, voelden ze zich echt veilig, nu konden ze nog even naar hartelust babbelen.

„Ik vind het hier echt naar," begon Adrie dadelijk.

„Waarom? Daar weet je nu toch nog niets van," vond Ernst, „ik geloof, dat Karei een leuke vent is,"

„Nou, maar Meta is een kat!"

„Dan past ze goed bij jou, Aatje," plaagde Ernst.

„Ik kreeg niet eens een nachtzoen van mevrouw," klaagde Petertje.

Adrie sloeg haar arm om Petertjes hals:

„Jij krijgt er van mij eiken avond twee, hoor! Een voor moeder en één voor vader!"

„Maar, zeg Ernst, hoe vond je dat nu, dat mevrouw zei: „jullie ouders betalen zoo weinig"? En weet je nog wel dat vader vertelde, dat onze opvoeding zoo schrikkelijk veel kost, dat we hard moesten werken om zoo gauw mogelijk klaar te zijn? Hoe kan dat nou allebei waar zijn?"

„Ja, daar snap ik ook niks van."

„Verlangen jullie ook zoo erg, zoo heel erg naar vader en moeder?" vroeg Petertje, met zijn blauwe kijkers vol tranen.

„Ja, Petertje, ja, wij ook, maar niet over praten, hoor! En niet om huilen, want als je'eenmaal begint, kun je nooit meer ophouden," zei Ernst en streek zijn broertje onhandig over zijn hoofd, terwijl hij alle moeite deed, die akelige prop in zijn keel weg te slikken.

„Kom, laten we maar gaan slapen, morgen is alles misschien beter."

Sluiten