Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ONWEERSWOLKEN

31

daar ook naar kijken wil, dan weet je precies het plekje, ja, doen?"

„Ja," zei Peter, „dat is leuk, en dan stuur ik altijd een groet naar de maan, dien neemt zij dan mee naar Indië, ja hè!"

„Ik moet nu nog gaan werken, zul je nu niet meer bang zijn?" vroeg Ernst.

„Ik kom zoo terug, 't is voor mij direct bedtijd," voegde Adrie er aan toe, en als ze al bijna de kamer af is, fluistert ze nog haastig:

„De Heer is bij je, Petertje, je bent nooit,alleen, hoor!"

Toen Ernst en Adrie weer beneden kwamen om verder te werken en hun boeltje netjes weg te ruimen, keek mijnheer hen eens even aan en Adrie zag dadelijk dat hij nog probeerde boos te kijken, maar het allang niet meer was.

„Zoo," zeide hij, „is er familieraad gehouden boven? 't Was beter geweest dien kwajongen aan zijn lot over te laten,"

„Toe, mijnheer, wees u nou niet meer boos op Peter," vleide Adrie en legde haar hand vertrouwelijk op mijnheers arm,

„Hij deed het echt niet uit stoutigheid, maar alleen omdat hij zoo bang is op zolder," „Wat een flauwert," riep Meta,

„Niet waar, niks flauw. In Indië heb je geen zolders en daar sliepen we vlak bij vader en moeder, hier is 't heel anders!"

Even was 't toen stil en dan zei mijnheer: „Zoo, is het 'm dat? Daar heb ik in 't geheel niet aan gedacht. Ga jij dan maar aan je broertje zeggen, dat hij voortaan een lampje mag hebben tot jullie boven zijn, maar dan ook geen ongehoorzaamheid meer, begrepen!"

„O! dat is heerlijk, dank u wel," en weg vloog Adrie om Peter het nieuws gauw te vertellen en Ernst nam zich voor

Sluiten