Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

56

me gehoord had."

„Zoo, zoo, dat is mooi, maar vroeg de burgemeester niet, of je kon lezen en schrijven en zulke dingen?"

„Zeker wel, maar toen heb ik hem gezegd, dat Jan Kreunen toch ook zoo'n geleerde prevester niet geweest was en dat ik ook wel eens graag wat meer zou willen verdienen."

„En?"

„Daar wist de burgemeester niks op te antwoorden en hij beloofde me, dat hij goeie getuigen van me zou geven."

„Zoo, zoo, dan moet je 't nou verder maar afwachten, maar ik zou er niet te vast op rekenen," waarschuwde Stam, die zeer goed begreep, dat er niets van zou komen.

Vrouw Schaap kon tot haar groote soijt aan 't gesprek niet anders deelnemen, dan door „ja" te knikken of „neen" te schudden.

Stam bleef nog een poosje praten over 't werk en 't vee en stond toen weer op om naar huis te gaan.

„Blijf jij maar zitten, Arie, ik zal zelf de deur wel vinden," zei hij bij 't weggaan.

Toen Stam de voordeur uitging, bleef hij met de linkermouw van zijn jas ergens aan haken en hij merkte tot zijn schrik, dat hij een flinke scheur in zijn mouw haalde. Hij

Sluiten