Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

113

Als Vink 't je zelf verteld heeft, zal t wel zoo zijn, maar ik zou het toch een beetje bar vinden."

Schaap had zijn tweede kopje leeg en begat zich weer naar de schuur, terwijl Stam naar het dorp ging om een paar boodschappen te doen. Tegen ieder vertelde hij, zeker te weten, dat Vink zijn ontslag als postbode zou krijgen. , Natuurlijk ging dit praatje als een loopenü vuurtje door het dorp en tegen den avond was iedereen, behalve Vink en zijn vrouw, er volkomen van op de hoogte.

Vink zou het echter ook spoedig hooren; 's avonds in den scheerwinkel begon de barbier er over.

„Je moet me toch eens vertellen ot net waar is, wat op het dorp verteld wordt, Vink; want ik moet je eerlijk zeggen, dat ik er niemendal van blief te gelooven."

„En wat dan?" vroeg Vink.

„Dat jij ontslagen zou worden."

„Maar waarom zou ik ontslagen worden? Ik' heb toch geen schuld in die zaak?"

„Precies, dat zeg ik ook, Vink," zei de barbier. ,

„Als er iets van aan was, zou ik het toen moeten weten, maar de directeur heeft er

De verdwenen brieventasch.

Sluiten