Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

22

ZOO'N VREEMDE JONGEN

de wereld.

Dan was het allermooiste te zien.

Dan stonden de gouden wolken over de zon gebouwd als een gouden boog, maar de zon zelf was veel, véél

heerlijker nog dan goud O, als je dan in de zon keek,

was het juist, of daar nu de poort van den hemel was.

Maar daarvan durfde Hans nooit vertellen en hij wist zelf niet waarom.

Wel luisterde hij graag als groote menschen van den hemel spraken: vader of moeder, de meester op school of de dominee in de kerk soms; maar — zelf te vertellen, wat hij dacht in die schoone zomeravonden, dat durfde hij niet.

Zoo'n vreemde jongen!....

Sluiten