Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

189

slapen. Bereid u op het ernstigste voor, Juffrouw Kristien!"

En Tante sliep voort, kalm en rustig voort. Geen trek van smart plooide haar gelaat. Bijna onmerkbaar werd hare ademhaling zwakker, totdat eindelijk het leven had opgehouden en er van een ontwaken hier geen sprake meer kon zijn.

Zoo kalm en ernstig als zij altijd het leven had opgenomen,zoo kalm en érnstig had ze dat leven ook vaarwel gezegd. En zooals ze daar nu neerlag, rustig en bedaard, was het niet een overwonnene, maar eene, die overwonnen had.

XVI.

Wanneer ik nu, terwijl ik ga spreken van jaren later, de pen opneem, om nog eens iets te vertellen van de kennissen en vrienden, dan vraag ik mij zelf af: waar is de tijd gebleven? De tijd, toen ze allen jong en vol levenslust, daar stonden als aan den ingang van een ander tijdperk van 't leven, van een wereld, die ze als zelfstandige en handelende personen zouden binnentreden. Had de ervaring toen reeds eenige indrukken bij hen achtergelaten, toch, wat achter hen lag, was de tijd van vorming en voorbereiding geweest. Het kwam er nu op aan, die wereld door daden te toonen, waartoe die voorbereiding had gediend, of wil en karakter genoeg waren gestaald en gevormd en of de goede voornemens sterk genoeg waren en de blik genoeg verruimd om het leven te nemen niet voör zich zelf alleen, maar ook voor al die kleine plichten, die andere levens van hen zouden eischen;

Sluiten