Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

106

treffen, maar, zeide hij, „ik was er niet op voorbereid, Harry, je terug te zien als een athleet!"

Tom, Frank Burdock en Percy beijverden zich, mijns vaders gunst te winnen. Zij hadden een verbond gesloten, om mij met de vacantie zooveel genoegen als mogelijk te doen, en het verheugt mij te kunnen zeggen, dat zij daarin volkomen slaagden. Deze drie samenzweerders haalden in een enkel gesprek mijn vader tot hunne plannen over, zoodat, toen zg de brandende kwestie op 't tapijt brachten, hij zeide:

„Harry kon in geen beter gezelschap zijn; natuurlijk geef ik hem verlof met u te gaan."

En toen drukten wij elkaar de hand en wisselden in-vergenoegde blikken, en ofschoon wij het ons dierbare, oude St. Maure slechts noode en mèt een droef gemoed verlieten, maakten nochtans het vooruitzicht, dat ons wachtte, en hunne aangename gesprekken ons weldra tot de gelukkigste knapen, die in den trein zaten, bestemd naar het oosten des lands.

Het is midden in den zomer. Van uit de westerkim des hemels, waar het oog een eilandenzee van schitterende wolken ontwaart, zendt de zon haar af scheidszegen aan de bovenwereld. In het hoogste punt van 't luchtruim hangen hier en daar doorschijnende wolkjes, die zwak, maar toch zoo schoon, iets van den luister weerkaatsen, welken de zon verleent aan hare westwaarts gelegen zusters, en die zich statig voortbewegen, gelijk aardige luchtschepen op de onmetelijke blauwe zee. Zachtjes glijden zij over het stille, bijkans ingeslapen water van een meer, op welks rimpelende oppervlakte de wisselende kleuren des hemels zich met betooverenden gloed als in een spiegel weerkaatsen.

Maar het ontbreekt dit liefelijke tooneel niet aan menschelijke stoffage. Vier knapen zijn gezeten in een visschersboot, welke voor anker ligt, schraal honderd voet verwijderd van een

Sluiten