Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

27

neem uw recht en geef haar den bruidskus; zij zal wel tot bezinning komen."

„Dat hoop ik ook. Juffrouw Annie zal mijn liefde wel erkennen, wanneer zij zich over de overrompeling, de verrassing van dezen dag zal heengezet hebben," zei Trevelyan.

Hij trok Annie snel naar zich toe, en drukte zijn lippen op haar voorhoofd. Annie kromp zenuwachtig ineen,en werd bleek. Trevelyan moest haar ondersteunen, anders ware ze ineengestort. Nog één blik, waaruit ingehouden toorn sprak, wierp hij op het meisje. Hij liet haar in een stoel glijden, en wendde zich daarop tot Hamilton.

„Veroorloof mij, dat ik u nu verlaat, en mij voorstel aan de moeder mijner bruid om mij in haar gunst en voorspraak aan te bevelen."

„Ga, Harris! ik sta u borg, dat mijn al te nuffig dochtertje morgen op het feest uwer verloving een vriendelijker ge zicht zal zetten."

Nauwelijks had Trevelyan het vertrek verraten, of Annie, als uit een droom ontwaakt, stond op, en viel voor haar vader op de kniëen.

„Vader, vader!" smeekte zij. „Doe mij geen onrecht; offer mij niet op aan dien hardvochtigen, onoprechten man, want ik verafschuw hem. O, dwing mij niet zijn vrouw te worden!"

De koopman stond verbaasd op, en trad enkele schreden achteruit. Het gedrag zijner dochter was hem een raadsel.

„Nu maak je het al te bont!" gilde hij. „Opofferen, hoe kom je aan die zonderlinge ideëen? Is de stand van uw bruidegom nietVoornaam en deftig genoeg?

Sluiten