Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat wist de loe-wak óók wel. Heel stil bleef hij zit-ten. Hij dacht: ik zal nü eens slim zijn.

„Dag, vrien-din!" zei de loe-wak zoo lief mo-ge-lijk.

„Dag, vij-and!" tok-te de kip.

„Vij-and? Och, zeg dat niet weer. Ik kwam u juist een goed be-richt bren-gen."

„O, ja?"

„Ja! Ik kwam je zeg-gen, dat de loe-waks geen vij-an-den meer zijn van de kip-pen." „Zoo! Zoo!"

„Wat zeg je daar nu van, vrien-din?"

„Ik? Ik zeg niets."

„Ben je er dan niet blij om?"

„Het gaat nog al. . ."

„Kom, bes-te vrien-din, la-ten we sa-men aan de an-de-re kip-pen gaan zeg-gen, dat de loe-wak geen vij-and meer van ze is."

De kip keek eens schuin naar den loe-wak. Ze was slim van-daag. Ze wist, dat een

37

Sluiten