Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Daar heb je hdar ook," zei ze tegen Lon, „mij benieuwen wat we vandaag weer met 'r zullen beleven." „Nou, wat werd ze gisteren driftig, hè ?" „Razend."

„De juffrouw wist niet meer wat ze doen zou." „Ik geloof 't ook niet. Zeg Ans, heb jij nog kans gezien je huiswerk te maken ?"

„Ja natuurlijk," lachte Ans, „jij dan niet ?"

„Hoe zou ik ?" vroeg Lon.

„Hoe zou ik ? En ik dan ," zei Ans.

„Ja jij dat weet ik niet."

„Ik heb 't mijne wel vlug gemaakt natuurlijk, maar ik heb 't toch af; zal jij wel op je kop krijgen, Lon."

„Och ja," Lon haalde de schouders op, „mijn rapport wordt toch niet mooi, ik heb al zooveel slechte punten, dat weet je wel."

„Ja, maar jij doet ook nooit je best om goeie te krijgen."

Toen stak Lon opeens haar arm nog dieper door dien van Ans en vertrouwelijk zei ze : „Soms doe ik er m'n best voor, Ans, warempel "

„Kijk 'ns kijk 'ns," riep Ans, „ze zijn allemaal

al naar binnen, kom mee," en ze holde meteen vooruit de schooldeur in. Lon bonsde in 'n wilde vaart bijna tegen Lena Grootemans op, die nog in de gang stond.

„Je komt te laat," riep Lon, voorbij stuivend.

„Dat kind is niet wijs," hijgde Ans, nog voor ze de klas binnenstormde.

Lena stond bewegeloos in de gang en weer streed ze met zichzelf. Ze had nu juist vandaag geen zin om te leeren. Buiten was 't zoo mooi, waarom moest ze zich opsluiten en werk maken! En 't leeliike duiveltie binnenin haar

6

Sluiten