Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

17

toen een van de dienstmeisjes in de kamer was gekomen.

't Duurde wel een paar uur, eer Sinco zich liet vangen en zeker zou er ook nog een deel van den avond mee omgegaan zijn, als mevrouw er niet was geweest om toezicht te houden. Ze was verstandig genoeg te begrijpen, dat de jongens zich niet zouden haasten om den vluchteling weer in de kooi terug te brengen.

Henri had gehoopt, over de zaak ondervraagd te worden, maar dat viel hem niet mee. Toen hij zich echter bij de jongens voegde, om naar 't speellokaal te gaan, werd hij tamelijk onzacht door mevrouw tegengehouden.

„Nee baasje, jij blijft voorloopig hier," zei ze streng. „Je zult mij eerst eens naar waarheid vertellen, hoe Sinco is losgekomen."

„Ik heb hem uit de kooi gelaten," bekende Henri zoo openhartig mogelijk.

„Wat, heb jij dat gedaan en waarom?"

Henri bedacht zich even. Zou hij de reden nu maar eerlijk zeggen?

„Kom, vertel op," drong mevrouw aan.

't Was moeilijk voor den jongen, maar hij voelde, dat nu toch het goede oogenblik gekomen was, om ronduit te praten.

„'k Wil voortaan liever onder de jongens zijn en niet altijd bij u," bracht hij er hakkelend uit. „Laat een ander nu maar eens 't verwende poppetje wezen."

„Maar wat heeft dat met 't loslaten van Sinco te maken?" vroeg mevrouw verbaasd.

„Och, als u boos op me bent, wilt u natuurlijk ook niks met me te doen hebben en daar hoopte ik nou juist zoo op."

Mevrouw wist niet wat ze hoorde, hoewel ze Henri's bedoeling volkomen begreep.

„Goed, ik ben blij het te weten," zei ze kortaf. „Je kunt nu gaan."

Onze boosdoener liet zich dat geen tweemaal zeggen en holde weg. Hij vond 't heerlijk zijn heldendaad aan de jongens te kunnen vertellen en had dadehjk een kring van nieuwsgierigen om zich heen. „Ha, die is goed," klonk het van alle kanten, „flink gedaan, kameraad." Maar van broer George kreeg hij nog de grootste pluim en dat verheugde Henri 't meest.

Tot zijn verbazing kreeg hij geen straf, en mijnheer Viemans sprak ook nergens over, behalve Zaterdagsavonds, toen hij het zakgeld uitdeelde.

„Ik meende eerst je dubbeltje in te houden, omdat ik je

Sluiten