Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

49

donker* als het op den bodem der zee maar zijn kan» Maar Kreeftenpootje had als alle zeewezens van de diepte bijzondere oogen en onderscheidde toch nog iets in de zeeduisternis, die voor hem wazig groen was*

Toen hij buiten was, zwom hij niet dadelijk naar

boven, maar ging eerst nog eens de stad door als om afscheid te nemen. Al de ondeugd en pret, die hij er had gehad, kwam hem nog eens voor den geest en een weemoedig gevoel beving hem, dat hij van dit alles nooit meer iets zou terug zien, en zeker niet zoolang hij nog niet volwassen was* Nog twijfelde hij en moest zich den angst voor de kostschool en de

Sluiten