Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

avonturen, die hij beleven ging voor den geest halen. Ook aan zijn moeder dacht hij weer. Iets wilde hij toch van zich laten weten. Hij zwom daarom naar het bosch, plukte daar een paar mooie zeeanemonen, en ging daar mede terug naar huis. Een oude zeeschildpad, die in het bosch woonde, schrok wakker van zijn onverwacht, nachtelijk bezoek. Het brave dier vermoedde met in het minst wat dat beduidde. Kreeftenpootje streelde hem over zijn raren geschubden kop, uit behoefte om van iemand echt afscheid te nemen. Hij had vroeger wel paardje gereden op het groote, breede, groene schild. Met een snik in zijn keel zei hij:

— Dag oude schildpad, maar het beest begreep het niet en sliep weer in.

De mooie anemonen bracht hij thuis en zette ze naast moeders bed.

Zou hij haar wakker maken en zeggen, dat hij weg ging? Maar dan zou ze het hem zeker beletten. Zoo graag had hij haar nog een laatsten zoen gegeven. Heel voorzichtig deed hij dat, zoo, dat ze er niet van ontwaakte en toen zwom hij naar boven, rechtstreeks naar boven, de avonturen en de vrijheid tegemoet.

Hij wilde dadelijk zwemmen tot daar, waar het water ophield, waar de schreeuwende luchtvisschen

50

Sluiten