Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In het land der Inca's.

Een van de belangrijkste dingen voor den reiziger in Zuid-Amerika is de kwaliteit van zijn paard of muilezel. Ik ondervond dit aan den lijve bij het doortrekken van een woestijn in de buurt der salpetervelden van Tarapaca in het noordelijk deel van Chili, dat destijds aan Peru behoorde.

Ik verliet de Cordülera vroeg in den morgen en hoopte te zes uur 's avonds een van de salpeter-oficinas *) te bereiken. Maar jawel, omstreeks den middag werd mijn muilezel, die slecht beslagen was, kreupel. Op een hopelooze wijze strompelde het dier door het diepe zand, zoodat ik ten slotte moest afstijgen en het bij den toom voeren. De zon brandde verzengend en van tijd tot tijd wervelden zandstuivingen om mij heen.

Toch raakte ik door een zonderlinge oorzaak den weg niet kwijt. Het geheele spoor door deze woestijn was namelijk aangegeven door ontelbare leege flesschen, die water of ander vocht hadden bevat en door de reizigers als onnutte ballast waren weggeworpen. Er lagen champagne-, bier-, brandewijn-, mineraalwater-, en allerlei andere soorten van flesschen, welbekend aan den, haast wilde ik zeggen „beschaafden" mensch.

Ik was juist op het punt mijn ongelukkigen muilezel opnieuw te bestijgen, om te trachten, iets sneller dan kruipend vooruit te komen, toen ons beider aandacht

i) Oficina: kantoor, werkplaats.

Sluiten