Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

87

hier staan bramestruiken ook.... Jammer, dat de tij d voorbij is . . . ."

Toch zat er hier en daar nog wel een donkerrood vruchtje aan, dat en passant z'n weg vond.

Nico was vóór gebleven; hij werkte zich met z'n dikke armen netjes door 't dichte hout heen, en maakte zoo een behoorlijke opening, waardoor de anderen hem vrij gemakkelijk volgden.

En ineens stonden ze weer op 'n stuk weiland, waar blijkbaar een geit had staan grazen, want in 't midden was nog 't paaltje met een stuk touw en in 't rond was 't gras in een cirkeltje kaalgegeten.

„O zoo, hier kommen we d'r!" zei Nico. „Asjeblieft, daar heb je 't bruggetje over de gracht!"

Zoo was 't, en zoo namen ze stormenderhand 't ouwe kasteel Vierweege in. Hier was, om te beginnen, 't oude poortje, waarboven een wapen stond met vier dwarslijnen er over.

Dat beteekent: „Vier wegen," legde Ko verstandig uit.

Dan kwam ,,'t brugje", wat in werkelijkheid nog een zeer respectable brug was, die vroeger kon worden opgetrokken, maar waaraan nu de kettingen ontbraken, — vervolgens kreeg je een pleintje, en dan kwam je aan 't voorgebouw.

Jonge, jonge, wat waren die muren dik, dat kon je 't beste zien aan die kleine venstertjes, — „schietgaten," legde Ko weer uit — en wat was dat gek, geen houten vloeren maar gewoon van klei.... „daar moest je óók wel kouwe voeten van gekregen hebben 's winters," vond Adriaan. D'r waren heel wat kamers en kamertjes, en zelfs een paar zalen geweest, dat was nog duidelijk te zien, maar groote stukken afgevallen muur versperden hier en daar den toegang, en op enkele muren was ge-

Sluiten