Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tweede tafereel

Het is middernacht; volle maan, zoodat het tooneel behoorlijk verlicht is. Als de gordijnen open geschoven zb'n moet men zonder eenige moeite de spelers kunnen zien. Als het scherm opgaat blijft het eenige oogenblikken stil. Dan slaat een torenklok twaalf maal. Kort daarna hoort men gekreun en nu en dan diep zuchten.

EDDY — TEDDY.

Eddy: Hé, pssst... Teddy... ik hoor van die rare geluiden.

Teddy: Oeah! Wat is er? Zeur niet zoo, zag... ik heb slaap.

Eddy (angstig): Maar je moét luisteren, Teddy. .. Het is hier in dit groote, alleenstaande huis zoo angstig... zoo vreemd.

Teddy: Ach... laat me toch met rust!

Eddy: Daar is 't weer! Zoo'n vreemd kreunen en zuchten, (bijna huilend) Luister dan toch!

T e d dy (woedend): Je bent... je bent... je bent afschuwelijk, zag! Hoe kom je op 't onzinnige idee, dat kleine beetje rust dat we kunnen genieten nog onmogelijk te maken. Wat is er dan?

Eddy: Ik vraag je alleen om te luisteren; het spookt hier.

Teddy: Ben je mal?!

42

Sluiten