Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

13

beurd was, vertélde Willem hem, hoe Grevel zijn trommeltje nauwkeurig onderzocht had, en er „een massa" uitgehaald had omdat het naar hij zei niet goed was voor schooljongens, dergelijke dingen te eten.

Johan lachte om de manier, waarop Willem hem dat vertelde; hij zei, dat „de baas" met alle nieuwelingen Zoo handelde, maar dat het nooit lang duurde, omdat de jongens hem altijd te slim af waren, en die dingetjes in hun zakken staken, of vooruit reeds opaten. „Je hebt natuurlijk," ging hij voort, „gek staan kijken, over de manier waarop hij straf geeft, en dat hij dat zooveel doet; maar wees gerust, dat gebeurt alleen maar de eerste twee of drie dagen, wanneer er andere jongens bij komen om hun schrik aan te jagen."

Willem vertelde hem zijn plannen, om 's avonds zoodra hij thuiskwam, aan zijn moeder te vragen, hem van deze school af te nemen, en hem te doen op de andere, die er in 't dorp was; maar als zij dat niet wou, dan zou hij den raad van zijn vriend maar opvolgen, en maar liever geld vragen, om tusschen de schooltijden wat te koopen. En terwijl hij dit zeide, stak hij de hand in zijn zak, en haalde er wat geld uit te voorschijn.

„Hier heb ik nog wat; is er dichtbij niet een winkel, waar je iets kunt krijgen?"

„Ja, dat wel, en hij is zelfs hier heel dicht bij, maar de poort is tusschen twaalf en half twee gesloten voor de jongens die overblijven."

„Maar kunnen we er dan niet overheen klimmen of

over het hek, dat vind ik zoo erg hoog niet; ik kan er ten minste wel over."

„O ja, dat kunnen we gemakkelijk, maar dan ziet Grevel ons vast en zeker; want de ramen van zijn huis zien uit op het hek. Maar toch ben ik wel meer met

Sluiten