Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XVII.

Vertrouwt; Ik heb de wereld overwonnen.

Galerus had met opzet 't huisgezin van Volumnia gespaard: hij hoopte Emilianus daardoor' gemakkelijker over te halen om deel te nemen aan de samenzwering tegen Diocletiaan gesmeed. Maar nu hij vernam, dat Emilianus niet te vinden was om tegen zijn wettigen vorst op te staan, zwoer hij zich te wreken. Sthenelon kreeg last alles in 't werk te stellen, zelfs sluwheid en bedreigingen, om den keizer 't doodvonnis van den officier te ontrukken. En Augustus durfde den wil van Cesar niet weerstreven.

Men bracht dus den zoon van Volumnia de tijding, dat de dag der straf voor hem was aangebroken, als hij er niet in toestemde te offeren. De christen gaf ten antwoord, dat hij bereid was om te sterven. Diocletiaan, minder verwonderd dan verbitterd over deze hardnekkigheid, begaf zich n laatsten keer naar de gevangenis om te beproeven de standvastigheid van Emilianus nog te overwinnen: beloften, zachtheid, geveinsde tranen, alles was vruchteloos.

— „Je wilt dus sterven?" vroeg Diocletiaan eindelijk.

— „Ik vrees den dood niet", antwoordde de officier.

— „Hoe kun je toch zoo dwaas zijn daarnaar te verlangen?"

— „Ik verlang slechts één zaak: dat de wil van God geschiede."

Sluiten