Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat was de gasten genoeg en de eene na den andere schoven ze heimelijk het vertrek uit. Nu, 't was waar : de ketel stond mooi op zijn plaatsje maar het houtvuur was uitgegaan.

Dat is niets, dacht de monnik, een vuurtje is gemakkelijk te maken. En midden in den nacht, toen hij weder alleen zat, stak hij het hout weer aan en keek naar den ketel, tot het water te zieden begon. Maar opeens, daar merkte hij 't zelf I de ketel kwam in beweging, hij schreeuwde „Ik brand, o wee, ik verbrand !„ en meteen sprong hij, echt weer een das gelijk, van het vuur af en begon door de kamer te dansen.

"Help, help !" riep de monnik geschrokken. "Help, help 1" en het duurde zoo lang tot de leerlingen binnenkwamen om den meester bijstand te bieden. Maar de hulp bleek niet noodig, want de das was weer de oude ketel geworden en had vast geen kwaad in den zin.

Alleen, 't was de tweede maal dat zooiets geschiedde en één van de leer-

8

Sluiten