Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ARTIKEL 191, 192.

372

die op straat de orde verstoort, die ter wille van eigen of de openbare veiligheid wordt verwijderd, wordt een politiemaatregel toegepast die uit zijn aard niet meer dan een belemmering in de vrijheid medebrengt. Inbreuk op dergelijke handeling van het openbaar gezag wordt dan ook in den regel als wederspannigheid gestraft. Wordt daarentegen een rechterlijke beslissing ten uitvoer gelegd dan is er een vrijheidbeneming die een geheel uitmaakt met de opvolgende opsluiting en, als deze aan een bepaalden duur gebonden is, er ook op wordt toegerekend, artikel 26, zie aanteekening 1 aldaar.

Tusschen deze beide inbreuken op de vrijheid staat de aanhouding bij ontdekking van een strafbaar feit op heeter daad, voor zoover die door een bevoegden ambtenaar wordt gedaan. Zij behoort echter op gehjke lijn gesteld te worden met de uitvoering van een rechterhjke beslissing, daar zij een justitieele, geen poÜtiaire maatregel is.

Artikel 192.

Hij die, wetelijk als getuige, als deskundige of als tolk opgeroepen, opzettehjk niet voldoet aan eenige wettelijke verphchting die hij als zoodanig te vervullen heeft, wordt gestraft:

1°. in strafzaken met gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden;

2°. in andere zaken met gevangenisstraf van ten hoogste vier maanden.

1. Een met dit artikel correspondeerende bepaling, die echter in twee opzichten er van afwijkt, wordt aangetroffen in artikel 444.

Artikel 192 sprak in den oorspronkelijken tekst van dengene die, als getuige, deskundige of tolk verschenen, weigert aan een als zoodanig door hem te vervullen wettelijke verphchting te voldoen. De Commissie van Rapporteurs uit de Tweede Kamer maakte dc opmerking dat het niet verschijnen slechts als overtreding en met geldboete, het verschijnen gepaard met weigeren aan eenige andere verphchting te voldoen als misdrijf en met gevangenisstraf strafbaar zou zijn.

Inderdaad zou men eenvoudig hebben weg te bhjven om, althans voorloopig, aan de zwaardere veroordeehng te ontkomen, welke hem treft die aan een deel zijner verplichtingen heeft voldaan. De Commissie zag terecht een voornaam onderscheid tusschen beide bepahngen daarin dat bij artikel 192 opzet gevorderd moet worden, wat trouwens in het woord weigeren reeds was uitgedrukt.

Sluiten