is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leven in Nederlandsch-Indië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

111

Die weinigen „snappen allerlei koopjes" daardoor, ondervinden allerlei onaangenaamheden.

Aan de avondtafel van een hotel op een griezelige buitenpost, komt, al wat laat, een persoon, die uit kieschheid en ook omdat hij het overbodig vond, nalaat zich voor te stellen aan al de aanzittenden.

Hij kent een paar gasten en begint met hen een gesprek.

Gepruttel in een hoek van de tafel — protest van een vetten majoor.

Klanken als: wie is die vent, enz. Negeering van den kant van den niet zich voorstellende. Grove, persoonlijke hatelijkheid van den kant des majoors. Tumult. Allures voor een uitdaging.

Ik heb eens bijgewoond, dat een grappenmaker, aan de rijsttafel, natuurlijk ook van een kleinzielig buitenposthotel, mij hardop eenige leuke geschiedenissen vertelde. Hij had zich niet op de traditioneele wijze aan eiken gast voorgesteld.

Over hem zat een meneer, die 't bijna moest uitproesten van het lachen.

Hij was echter niet voorgesteld en daarom zat hij aan een ellendigen indischen kippebout te knabbelen, om het lachen te verbergen.

Je kunt toch niet lachen om de grappen van iemand, aan wien je niet „bent voorgesteld"!

Het is heusch gebeurd: het volgende verhaaltje.

Op een plaats in de Molukken is receptie bij den militairen commandant. Een paar zee-officieren komen op bezoek. Ze worden voorgesteld aan de dames, die als één klomp bij elkaar zitten in een hoek van de voorgalerij. De heeren staan in een anderen hoek

Je moet zoo'n kluchtig tafereel gezien hebben, om er naar behooren over te kunnen glimlachen.

Iets later op den avond is er wat meer contact tusschen de dames en heeren.

Een van de zee-officieren komt toevallig naast een dame te zitten, kleurig gekleed en donker van teint.... een echte nonna.

Ze was gekomen na de voorstelling van de zee-officieren aan de dames. Onze vriend, die aan het klompje dames collectief was gepresenteerd, wist natuurlijk niet dat deze dame nè die gewichtige gebeurtenis was verschenen.

Uit beleefdheid zeide hij wat, maar hij kreeg boe noch ba. Toen hij opkeek, zag hij dat de „dame" hem den rug had toegekeerd.