Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

viir

REKLAME

kracht, die onder andere dingen het publiek dwingt te koopen. Verwissel van plaats voor een half uur inet den winkelchef in een grooten bazaar. Sla inplaats van de bedienden, de klanten gade. Sla ze van zeer nabij gade. Houdt in gedachte aanteekening, als u wilt en ik neem aan, dat negen van elke tien koopers koopen datgene, wat het oog aantrekt. De tiende is waarschijnlijk een deskundige, of eerder mogelijk, die is kleurenblind. Wanneer een vrouw stof gaat koopen voor een costuum, verlangt zij de stof in een

zekere kleur eerst daarna vraagt ze naar de kwaliteit.

Geef een vrouw de keus tusschen een aardig gekleurd, goed ontworpen, fabrikaat van iets mindere kwaliteit, en een van uitstekende, duurzame kwaliteit, maar met een leelijke schakeering. Ze kiest het eerste. Het is met mannen hetzelfde en meer nog met kinderen; zij kiezen naar het uiterlijk. Het is de kunstenaar, die dit uiterlijk ontwerpt; het is de kunstenaar, die de artikelen aantrekkelijk maakt.

Hoe toch beschouwt de fabrikant en ook de kleinhandelaar, wat dat aangaat, den kunstenaar. Is het niet waar dat velen hem nog beschouwen als een dwaas met lang haar, onbetrouwbaar en onbruikbaar? Welnu, hij bezoekt den kapper even dikwijls als zijn broer, de fabrikant; hij betaalt zijne belastingen even regelmatig. U zegt een kunstenaar is geen zakenman. Ik weet niet hoe U een zakenman wilde beschrijven, maar is het niet merkwaardig, dat velen van deze onpractische menschen (kunstenaars) zeer mooie inkomens maken uit den verkoop van zulke „niet absoluut noodige goederen" als schilderijen én standbeelden, en vele zich zelf noemende zakenmenschen, die handelen in „bepaald noodige goederen" als broeken en aardappelen, hopelooze moeite doen om rond te komen?

Hoe kan de kunstenaar den fabrikant helpen? Wij hebben

Sluiten