is toegevoegd aan uw favorieten.

De Brief van den apostel Paulus aan de Galaten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onbegrijpelijke en droeve terugval. Galaten 4:8—11.

99

had willen zalig worden, en er ook voor hen toen geen andere weg ter behoudenis was. Maar in de tweede plaats waren die wetten van Israël, slechts uitwerkingen op bepaalde wijze van het éêne groote gebod, door God aan den mensch bij zijne schepping verordend, en dat dus al wat mensch was of is, gold en geldt, n.m.1. dat de mensch door gehoorzaamheid aan Zijn bevel zich het hoogste heil verwerven moest, Gen. 2 : 16, 17. En alzoo kon de apostel van een terugvallen der geloovigen uit de heidenen tot hun vroegere doen, en van een wederom van nieuws willen dienen van de eerste beginselen, spreken, nu zij met de onderhouding van Israëls ceremonieele wetten wilden aanvangen, om daar gerechtigheid voor God uit te verwerven. De apostel gebruikt hierbij telkens het woord dienen, of eigenlijk slaafsch dienen, om daarmede aantegeven, dat zij alzoo weer dienstknechten werden, slaven, gelijk tevoren, 4 : 1—3, en dus uit de positie van zonen uitvielen.

Dagen neemt gij waar, d.w.z. met nauwlettende zorg

richt gij uwe aandacht op bepaalde dagen, Luc. 6:7; 14 : 1, om niet te verzuimen ze met Godsdienstige viering naar Israëls wetten te onderhouden. En maanden, en tijden, en jaren. De dagen, hier genoemd, zullen allereerst sabbathdagen zijn, die elke week terugkeerden; vgl. 2 : 16. En de maanden zijn wel in de eerste plaats de aanvangsdagen der maanden, de nieuwe maan dagen zijn. De tijden omvatten feesttijden als Paschen, Pinksteren, Loofhutten. Terwijl de jaren sabbathsjaren en jubeljaren kunnen zijn, maar denkelijk aangeven jaarlijks terugkeerende feestdagen als nieuwjaarsdag, grooten verzoendag, e.a. Uit zijn noemen van deze voorbeelden kunnen we weten, dat de apostel met „de eerste beginselen" het oog heeft op Israëls ceremonieele wetten, die hij dan hier neemt naar haar wettisch karakter of beginsel, dat er aan ten grondslag ligt, en in zeker opzicht in uitgewerkt is, n.m.1.: doe dit, en gij zult leven, 3:11; Lev. 18:5, en gelijk zij dus in tegenstelling staan met de genade van de gerechtigheid door het geloof in den Heere Christus. .

Ik vrees voor u, d.i. met betrekking tot u, ten uwen

aanzien, dat ik soms tevergeefs aan u met inspanning gearbeid heb. De apostel zegt niet, dat dit het geval is. Hij laat het nog in het midden; vgl. 1 : 11; 3 : 15, 26, 29; 4 : 6. Hij spreekt er slechts van als van eene mogelijkheid, wier werkelijkheid hij wel niet constateert, doch ook niet loochenen kan, maar wel eenigszins ducht. Daardoor wil hij tegelijk sterker waarschuwen, en de Galaten als wakker schudden. Het woord voor ons arbeiden, ziet op een zich vermoeien door sterke inspanning, een verrichten van zwaren arbeid, om met- alle krachten zich te geven aan eene moeilijke taak. De apostel heeft zwaar gewerkt, met ijver en inspanning den Galaten het Evangelie verkondigd, en hen tot het geloof zoeken te brengen, doende al wat hij kon. En zou nu al die inspanning zonder wezenlijke vrucht geweest zijn, die